အခန္း(၂)
ဒအ္၀ဟ္လုပ္ငန္းစဥ္
ဒအ္၀ဟ္ႏွင့္ မြတ္စလင္မ္
အစၥလာမ္သည္ ေလာကီႏွင့္တမလြန္ ႏွစ္ဘဝလံုးအတြက္ ၿပီးျပည့္စံုေသာ ဘဝတည္ေဆာက္မႈ လမ္းစဥ္ျဖစ္ေပသည္။ သို႔႐ွိရာ အစၥလာမ္သာသနာအား သက္ဝင္ယံုၾကည္သူ၊ နာခံလိုက္နာသူသည္ မိမိကိုယ္ကိုမိမိ မြတ္စလင္မ္ျဖစ္သည္ဟု ေၾကြးေၾကာ္ႏိုင္ရန္ လူတို႔အား သာယာခ်ိဳေအး ၾကည္လင္ ေအးျမေသာ စကားမ်ားျဖင့္ အလႅာဟ္အ႐ွင့္ဘက္ေတာ္သို႔ ဖိတ္ေခၚၾကရမည္။ ဖိတ္ေခၚသည္ႏွင့္အညီ လိုက္နာက်င့္သံုး ၾကရမည္။ သို႔မွသာ နာခံသူပီသေသာ မြတ္စလင္မ္မ်ားျဖစ္ႏိုင္ၾက မည္။ ယေန႔အေျခအေနတြင္ မြတ္စလင္မ္ ေလာကႀကီးသည္ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ ခ်ီးျမႇင့္ေပးသနားမႈေၾကာင့္ အလြန္ ႀကီးမားေသာ အင္အားစုအျဖစ္ ကမၻာႀကီးကိုအက်ိဳးျပဳသည္။
'ထိုမွတစ္ပါး အသင္တို႔သည္ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ အမိန္႔ေတာ္မ်ားကို လည္းေကာင္း၊ ထိုအ႐ွင္ျမတ္၏ ရစူလ္တမန္ေတာ္၏ အမိန္႔ေတာ္မ်ားကို လည္းေကာင္း လိုက္နာၾကေလကုန္။ ထို႔ျပင္ အသင္တို႔သည္ အခ်င္းခ်င္း အျငင္းမပြားၾကကုန္လင့္။ သို႔(အျငင္း)ပြားခဲ့ၾကလွ်င္ အသင္ တို႔သည္ စိတ္ဓါတ္လည္းက်ဆံုးၾကေလမည္။ ဧကန္မလြဲ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္သည္ ႀကံ့ႀကံ့ခိုင္သူ တို႔ႏွင့္အတူ႐ွိေတာ္မူေလသည္။' (ကုရ္အာန္ ၈း၄၆)
အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္ႏွင့္ တမန္ေတာ္ျမတ္တို႔၏ အမိန္႔ေတာ္မ်ားကို နာခံသူမ်ားျဖစ္ခဲ့ၾကပါလွ်င္ မုစ္လင္မ္ တို႔၏အင္အားသည္ အတိုင္းအဆမ႐ွိ ႀကီးမားေနေပမည္။ အစၥလာမ့္အဖြဲ႕အစည္း၏ တည္တံ့မႈသည္ ေအးခ်မ္းသာယာစြာ ႐ွင္သန္လႈပ္႐ွားႏိုင္ရန္အတြက္ အခ်င္းခ်င္းသေဘာထားကြဲလြဲမႈမ်ားမွ ကင္းေနရေပမည္။ ထိုအစုအေဝးအတြင္း၌ ျဖစ္ေပၚလာသည့္ အေျခအေနစုစည္းမႈမ်ားကို စည္းလံုးညီညြတ္ျခင္းဟုေခၚဆိုေပသည္။ ယင္းစည္းလံုးညီညြတ္မႈသည္ ႀကီးမားသည့္ အင္အားတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဤစည္းလံုးညီညြတ္မႈ အတြက္ မည္သည့္႐ုပ္ပိုင္းဆိုင္ရာ အရာဝတၳဳမ်ားကိုမွ ေပးဆပ္ရန္မလိုေသာ္လည္း လူတိုင္းလူတိုင္း နာမ္ပိုင္းဆိုင္ရာ စြန္႔လႊတ္မႈတစ္ခုကိုေတာ့ေပးဆပ္ရေလသည္။ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုအတြင္း၌ တစ္ဦးခ်င္းကိုယ္ပိုင္ အလိုဆႏၵကို စည္းလံုးညီညြတ္မႈအတြက္ ေပးဆပ္မွသာလွ်င္ ထိုအဖြဲ႕အစည္းသည္ စည္းလံုးညီညြတ္မႈ ရ႐ွိေပမည္။ လူ႔အစုအေဝးတစ္ခု တိုးတက္ရန္အတြက္ ထိုအစုအေဝးအတြင္း အေတြးအေခၚျမင့္မားမႈ၊ ပညာအရည္အခ်င္းတိုးတက္မႈ၊ ကိုယ္က်င့္တရားေကာင္းမြန္မႈ၊ မိမိဘဝအတြက္ႀကိဳးစားအား ထုတ္လိုေသာ ဆႏၵမ်ား႐ွိရန္လိုအပ္ေပသည္။
အတိတ္သမိုင္းက အစၥလာမ္သာသနာဝင္မ်ား ေ႐ႊထီးေဆာင္းခဲ့ရပံုတို႔ကိုေျပါ၍ဂုဏ္ယူေန႐ံုမွ်ႏွင့္ မၿပီးေခ်။ ထိုကဲ့သို႔ အခြင့္အေရးမ်ား ဆက္လက္တိုးတက္ေရးအတြက္ ေဆာင္႐ြက္ၾကရေပမည္။ အတိတ္သမိုင္း အျဖစ္ဆိုးကို သင္ခန္းစာယူကာ ေနာင္အနာဂတ္တြင္ ဤသို႔ဆံုး႐ံႈးမႈမ်ားမ႐ွိေစရန္ မည္သို႔ကာကြယ္မည္၊ မည္သို႔ ထိန္းသိမ္းမည္၊ မည္သို႔ျပဳျပင္ေျပါင္းလဲရမည္ကိုမူ အားထုတ္ ႀကိဳးစားၾကရမည္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ပင္ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္ (၁၃း၁၁)တြင္ 'လူမ်ိဳးတစ္မ်ိဳးသည္ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ မိမိတို႔၏ အေျခအေနကို ျပဳျပင္ ေေျပာင္းလဲျခင္းမျပဳသမွ်ကာလပတ္လံုး အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္သည္ ထိုလူမ်ိဳးအား ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေပးေတာ္မူမည္ မဟုတ္ေခ်။'ဟုပါ႐ွိေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔သည္ ပထမဦးဆံုး အေတြးအေခၚကိုေျပာင္းရန္လိုအပ္သည္။ ကြ်ႏု္ပ္တို႔၏ယံုၾကည္ခ်က္သည္ အစၥလာမ္အေပၚတြင္ အေျခခံ၍ ခိုင္ခံ့စြာရပ္တည္ၿပီး ေနရာတိုင္းတြင္ အလႅာဟ္ အ႐ွင္ျမတ္ကို သစၥာခံယူဖို႔အေရးႀကီးသည္။
ထို႔ျပင္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔မြတ္စလင္မ္မ်ားအေနႏွင့္ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)သခင္ကို နာခံလိုက္နာမႈျပဳရပါမည္။ ကုရ္အာန္က ကိုယ္ေတာ္ျမတ္အား နာခံလိုက္ရန္ကို အတိအလင္းပညတ္ထားသည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ) သခင္သည္ အျမင့္မားဆံုးေသာ စံနမူနာ႐ွင္ႏွင့္ အေကာင္းဆံုးေသာ စာရိတၲ႐ွင္ျဖစ္ပါသည္။ ကုရ္အာန္ကို အေကာင္းဆံုး ဋီကာဖြင့္ဆို႐ွင္၊ လက္ေတြ႕သ႐ုပ္ေဖာ္ျပ႐ွင္လည္းျဖစ္ပါသည္။ ဥပေဒကို သတ္မွတ္စီရင္ပိုင္ခြင့္ အာဏာကုိ ရ႐ွိထားသူလည္းျဖစ္ေပသည္။
'ငါအ႐ွင္ျမတ္သည္ အသင့္ထံသို႔လည္း က်မ္းဂန္ဓမၼကၡာန္ကို ထုတ္ျပန္ခ်ေပးသနားေတာ္မူ၏။ ဤသို႔ ခ်ေပးေတာ္မူျခင္းမွာ အသင္သည္ လူသားတို႔အား ထိုသူတို႔ထံ ခ်ေပးသနား ေတာ္မူျခင္းခံရသည္မ်ားကို ထင္႐ွား ျပသအံ့ေသာငွာလည္းေကာင္း ထိုသူတို႔သည္ စဥ္းစား ဆင္ျခင္ၾကအံ့ေသာငွာလည္းေကာင္း၊ ထိုသူတို႔သည္ စဥ္းစားဆင္ျခင္ၾကအံ့ေသာငွာလည္းေကာင္း ျဖစ္ေပသည္။' (ကုရ္အာန္ ၁၆း၄၄၊ ၇း၁၅၇၊ ၄း၆၄)
မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးအတြက္ တမန္ေတာ္ျမတ္မုဟမၼဒ္(ဆြ)မွာ အေရးအႀကီးဆံုးေသာ ပုဂၢိဳလ္တစ္ပါး ျဖစ္သည္။ ကိုယ္ေတာ္၏သြန္သင္ခ်က္မ်ားသည္လည္း ကမၻာ့ျပႆနာရပ္မ်ား၏ အေျဖတစ္ရပ္ပင္ျဖစ္ပါသည္။ တမန္သခင္၏ ဩဝါဒေတာ္မ်ားကလည္း မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးခ်င္း၏ဘဝတာဝယ္ ထင္ဟပ္လ်က္႐ွိေနပါသည္။ ဘဝတာအတြင္း မ်ားေျမာင္လွေသာအေရးကိစၥမ်ားအတြက္ တမန္ေတာ္သခင္၏ ဩဝါဒေတာ္မ်ားကို ရည္ၫႊန္းစံထားလက္ကိုင္ ျပဳသင့္သည္သာျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးသည္ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္ႏွင့္ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)သခင္၏ ဟဒီးဆ္ ဩဝါဒေတာ္မ်ားႏွင့္ ဖိကဟ္ကိဳနာခံလ်က္ ဘဝေဆာက္တည္မွသာလွ်င္ ေအာင္ျမင္သဴတစ္ဦး ျဖစ္ေပမည္။
'အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္သည္ ဆင္ျခင္တံုတရားထက္ပိုၿပီးေကာင္းမြန္ရာဟူ၍ ဘာကိုမွ်ဖန္ဆင္း ခဲ့ျခင္း မ႐ွိၿပီ။' 'မည္သည့္မြတ္စလင္မ္ကိုမဆို ေသးသိမ္သည္ဟု မထင္မွတ္ၾကလင့္၊ သိမ္ငယ္ေသာ မုစ္လင္မ္သည္ ပင္လွ်င္ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ေ႔႐ွေတာ္ဝယ္ ႀကီးကဲသူ ျဖစ္ႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ တည္း'ဟု တမန္ေတာ္ျမတ္က(ဆြ) သခင္က မိန္႔ေျြခထားခဲ့ရာ အရာရာတြင္ ဆင္ျခင္တံုတရားထားၿပီး အျပန္အလွန္ေလးစားမႈ႐ွိသင့္ေပသည္။
အစၥလာမ္သာသနာဝင္တစ္ဦး၏အတြက္ (၁) အီမာန္ (၂) ဆြလာသ္၊ (၃) ဆြီယာမ္၊ (၄) ဇကားသ္၊ (၅) ဟဂ်္ စေသာ မ႑ိဳင္ႀကီးငါးရပ္အေပၚတြင္ အေျခခံရမည္သာျဖစ္သည္။
အစၥလာမ္အေၾကာင္းကို အမ်ားျပည္သူတို႔၏ေ႔႐ွေမွာက္တြင္တင္ျပေနသူတို႔သည္ အျခါးဘာသာ မ်ားကိုထိပါးျခင္းလံုးဝမ႐ွိေစပဲ ယဥ္ေက်းသိမ္ေမြ႕စြာ မိမိဘာသာကို အျခားသူမ်ား၊ အျခားသာသနာဝင္မ်ား နားလည္ရန္၊ ဘာသာတစ္ခုႏွင့္တစ္ခု ခ်စ္ၾကည္ရင္းႏွီးမႈ႐ွိေစရန္ တစ္ဘာသာႏွင့္တစ္ဘာသာ အျပန္အလွန္ ေထာက္ထားစာနာ ေလးစားမႈ႐ွိၾကေစရန္ ေစတနာအျပည့္ျဖင့္ တင္ျပသင့္ၾကေပသည္။
'လူတို႔ႏွင့္ဆက္သြယ္ဆက္ဆံရာတြင္ ယဥ္ေက်းေသာအသံုးအႏႈန္းျဖင့္ဆက္ဆံၾကပါ။' (ကုရ္အာန္ ၂း၈၃)
အစၥလာမ္သာသနာဝင္တစ္ဦးသည္ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဗိသုကာ (ကုရ္အာန္ ၄း၉၄)၊ အဓိပၸာယ္႐ွိေသာသူ (ကုရ္အာန္ ၂၃း၃)၊ ဇကားသ္ေပးသည့္သူ (ကုရ္အာန္ ၂၃း၄)၊ သိကၡာ႐ွိေသာသူ၊ အ႐ွက္႐ွိေသာသူ (ကုရ္အာန္ ၂၃း၅)၊ ယံုၾကည္စိတ္ခ်ထိုက္သည့္သူ၊ တည္ၾကည္သည့္သူ၊ (ကုရ္အာန္ ၂၃း၈)၊ ဆြလာသ္က်င့္စဥ္ကို ေစာင့္ထိန္းသူမ်ား(ကုရ္အာန္ ၂၃း၉) အျဖစ္ မုအ္မင္ပီသေအာင္ႀကိဳးစားေနထိုင္သင့္လွေပသည္။ အစၥလာမ္ သာသနာတြင္ အာလင္မ္ဟူေသာ ေဝါဟာရသည္ ဘာသာေရးသီးသန္႔ကိုသာအသံုးျပဳျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဘာသာေရးႏွင့္ ေလာကီေရးကို တေျဖးေျဖးခြဲျခားၿပီး သီးျခားအေျခအေနသို႔ေရာက္ေအာင္မျပဳသင့္ေပ။ ထို႔ျပင္ ဘာသာေရးတြင္လည္း အယူသည္း'အစြန္းေရာက္မႈ'ကုိ ေ႐ွာင္ၾကဥ္သင့္ေပသည္။
တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)ႀကီးကလည္း ‘အသင္တို႔အယူမသည္းၾကႏွင့္၊ အယူသည္းမႈေၾကာင့္ ေ႐ွးက လဴအစုအေဝးတို႔ ပ်က္စီးၾကရသည္’ဟု မိန္႔ဆိုထားသည္။
အယူသည္းမႈမွာ ကြ်ႏု္ပ္တို႔သာသနာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈႏွင့္ က်င့္သံုးမႈတို႔တြင္ အလြန္ေၾကာက္မတ္ဖြယ္ေကာင္း လွေသာ အဖ်က္အဆီး၊ အဟန္႔အတားႏွင့္ အႏၱရာယ္ဆိုးႀကီးျဖစ္ေပသည္။ အယူသည္းမႈျဖစ္ေအာင္ ဖန္တီး သူတို႔တြင္ သေဘာ႐ိုးႏွင့္ မိမိတို႔ယံုၾကည္ခ်က္အတိုင္း ေဆာင္႐ြက္သူမ်ားလည္းပါသည္။ 'ဘာသာမ်ိဳးျခား စာစကား သင္ၾကားသင့္သည္မွတ္' ဆိုသည့္စကားအတိုင္း မည္သည့္ဘာသာျခားစကားကိုမဆို သင္ၾကား တတ္ေျမာက္ရန္လိုအပ္ပါသည္။ အားေပးရန္လိုသည္။ 'အင္းႏၷမာလ္ မုအ္ေမ့ႏူန အစ္ခဝတြန္'ဟုလာ႐ွိသည့္ အတိုင္း မြတ္စလင္မ္မွန္လွ်င္ ညီရင္းအစ္ကိုျဖစ္ၾကသည္။ ဘဂၤါလီျဖစ္ေစ၊ ပန္ခ်ာဗီျဖစ္ေစ၊ က်ဴလီယာျဖစ္ေစ၊ စူရတီျဖစ္ေစ၊ ဟိႏၵဴစတာနီျဖစ္ေစ၊ ပါကစၥတန္ျဖစ္ေစ၊ အင္ဒိုနီး႐ွားျဖစ္ေစ၊ တ႐ုတ္ျဖစ္ေစ မည္သည့္ႏိုင္ငံ၊ မည္သည့္ေဒသမွျဖစ္ေစ မြတ္စလင္မ္ျဖစ္ပါက ကြ်ႏု္ပ္တို႔၏ညီေနာင္မ်ားသာျဖစ္သည္။ မြတ္စလင္မ္ညီေနာင္တို႔၏ စာေပဘာသာတို႔မွာ မိမိတို႔လူမ်ိဳးႏွင့္ တိုင္းျပည္အလိုက္ေပၚထြန္းခဲ့သည္ကို ကြ်ႏု္ပ္တို႔ဂ႐ုဓမၼျပဳရေပမည္။ အလားတူပင္ အမိျမန္မာႏိုင္ငံ၏ တိုင္းရင္းသားအစၥလာမ္သာသနာဝင္မ်ားျဖစ္ေသာ ကြ်ႏု္ပ္တို႔သည္လည္း ကြ်ႏု္ပ္တို႔၏ စာေပႏွင့္ စကားကိုလည္း ဂ႐ုျပဳရေပမည္။ သာသနာဖြံ႕ၿဖိဳးမႈတစ္ခုတည္းကိုသာ ေ႔႐ွ႐ႈသူမွန္လွ်င္ ျမန္မာစကားႏွင့္ ျမန္မာစာေပ တို႔ကိုအသံုးျပဳ၍ သာသနာေရးကို ေဆာင္႐ြက္ရန္အားေပးကူညီမႈ ျပဳၾကသည္သာမက မိမိတို႔၏ အယူသည္းမႈမ်ားကို ဖယ္႐ွားကာ မိမိတို႔ကိုယ္တိုင္ ျမန္မာစာႏွင့္ ျမန္မာစကားကို တတ္ကြ်မ္းေအာင္ႀကိဳးပမ္း ၾကရမည္ျဖစ္သည္။ အစၥလာမ့္မူကို တစ္စမက်န္သိ႐ွိနားလည္ေအာင္ ဆည္းပူးထားရ မည္။ ထို႔ေနာက္ မိမိအေပၚတင္႐ွိေနသည့္ တာဝန္မ်ားအားလံုးကို ေက်ပြန္သည္ႏွင့္အမွ် တာဝန္သိသိ သစၥာ႐ွိ႐ွိ ေဆာင္႐ြက္သြားရမည္။ အစၥလာမ္သာသနာဝင္ မြတ္စလင္မ္မ်ားအေပၚ တာဝန္႐ွိသည္မွာ အစၥလာမ္ သာသနာ၏ သတင္းေကာင္းကို မိမိတို႔ႏွင့္အတူေန အတူစား ႏိုင္ငံသားမ်ားထံသို႔ လက္ဆင့္ကမ္း ပို႔ေပးရန္ပင္ ျဖစ္သည္။ ဤေသာကအား လူတိုင္းပိုက္ေထြးလာေအာင္ အစဥ္ႀကိဳးပမ္းေနရပါမည္။ ဤဖိတ္ေခၚမႈ လုပ္ငန္းသည္ အဖြဲ႕အစည္းတစ္ခုခု၊ အုပ္စုတစ္ခုခု၊ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးတစ္ေယာက္ဟူသည့္ အထူးျပဳသူတို႔၏ သီးသန္႔လုပ္ငန္း တာဝန္မဟုတ္ပါ။ မြတ္စလင္မ္တိုင္း၏တာဝန္ျဖစ္ပါသည္။ ကမၻာႀကီး၏မည္သည့္အစိတ္အပိုင္း မွာေနထိုင္သူ ျဖစ္ပါေစ တာဝန္႐ွိပါသည္။ ဤထူးျမတ္လွေသာ ဖိတ္ေခၚမႈလုပ္ငန္းကို အေကာင္အထည္ေဖာ္ေနသူ မြတ္စလင္မ္မ်ားသည္ မိမိကိုယ္တိုင္စစ္မွန္သည့္ မြတ္စလင္မ္၊ တည္ၾကည္ၿပီး လက္ေတြ႕က်သည့္ မြတ္စလင္မ္အျဖစ္ အက်ိဳးသက္ေရာက္ေအာင္ေဆာင္႐ြက္ႏိုင္ရန္လိုအပ္သည္။ အစၥလာမ့္လူေနမႈစနစ္ကို တင္ျပႏိုင္ရန္အတြက္ အထိေရာက္ဆံုးနည္းလမ္းမွာ မိမိကိုယ္တိုင္ အစၥလာမ္အေပၚ လက္ေတြက်င့္သံုးျပျခင္းပင္ ျဖစ္ေပသည္။
'ဆန္းသစ္ေသာဥာဏ္ပညာနည္းလမ္းႏွင့္ ေကာင္းျမတ္ေသာစကားမ်ားျဖင့္ အသင္တို႔အား ဖန္ဆင္း ေမြးျမဴ ျပဳစုပ်ိဳးေထာင္ေသာအ႐ွင္၏လမ္းစဥ္ဘက္သို႔ဖိတ္ေခၚပါေလ။ သူတို႔ႏွင့္ေဆြးေႏြးရာတြင္လည္း အလြန္ လွပ ေသာနည္းလမ္းျဖစ္ပါေစ'ဟု က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္ (၁၆း၁၂၅)တြင္ပါ႐ွိေလသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဒအ္ဝဟ္ ဖိတ္ေခၚရာတြင္ အသိပညာ ဉာဏ္အလိမၼာကိုေစစား၍ ခ်ိဳသာေအးျမေသာ စကားလံဳးမ်ားႏွင့္ ဖိတ္ေခၚရမည္။
'ထို႔ျပင္ သူ႔ကို ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းစြာေျပာဆိုၾက၊ သို႔မွသာ သူ႕အေနႏွင့္ အလႅာဟ္ကို ေၾကာက္႐ြံ႕ ၿပီး အသိတရား ဝင္လာမည္။' (ကုရ္အာန္ ၂၀း၄၄)
'အက်င့္သီလေကာင္းျမတ္သူဟူသည္ကား မိမိ၏ေဒါသကို ခ်ဳပ္ထိန္းၿပီး လူအမ်ားကို ခြင့္လႊတ္ ခ်မ္းသာ ေပးတတ္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အလႅာဟ္အ႐ွင္သည္ ေကာင္းရာျပဳသူမ်ားကို ခ်စ္ျမတ္ႏိုးေေတာ္မူသည္။' (ကုရ္အာန္ ၃း၁၃၄)
အမ်ားမြတ္စလင္မ္တို႔အား ေဟာေျပာပြဲ၊ ေဆြးေႏြးပြဲမ်ားျဖင့္ သာသနာေရးရာအသိပညာမ်ားကို တိုးပြားေစၿပီး သာသနာ့အေတြးအေခၚျမင့္မားေစေရးအတြက္ စာေပေဟာေျပာပြဲမ်ား၊ အသံသြင္းျဖန္႔ခ်ီသည့္ အစီအစဥ္မ်ား၊ ျပပြဲ၊ ၿပိဳင္ပြဲ၊ ညႇိႏိႈင္းပြဲမ်ား၊ သင္တန္းမ်ားတြင္ မိမိကိုယ္တိုင္ ပါဝင္သင့္သည္။ သို႔မွသာ ဒအ္ဝဟ္လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားေဆာင္႐ြက္ရာတြင္ ပိုမိုလြယ္ကူေခ်ာေမြ႕ေပလိမ့္မည္။
အစၥလာမ္ကို နားမလည္သေဘာမေပါက္ၾကေသးသူမ်ားထံ အစၥလာမ္ကို နားလည္ သေဘာေပါက္ လာေအာင္ တင္ျပေဆြးေႏြးရန္၊ မြတ္စလင္မ္မ်ားကို စစ္မွန္ပီသေသာ မုစ္လင္မ္မ်ားအျဖစ္ ဖန္တီးရန္ႏွင့္ မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးသည္ မိမိ၏သာသနာဝင္အုပ္စုမ်ားအခ်င္းခ်င္းတို႔တြင္ သာသနာ၏တန္ဖိုးႏွင့္ သာသနာအေပၚ အေလးထားမႈမ်ားကို မည္သို႔မည္ပံု တည္တံ့ခိုင္ၿမဲ႐ွင္သန္စြာထားႏိုင္မည္ဟူေသာ အခ်က္မ်ားသည္ တစ္ခုကို တစ္ခုမွ ဖယ္႐ွား၍မရႏိုင္ပါ။ သို႔ျဖစ္၍ မြတ္စလင္မ္တစ္ဦးသည္ အစၥလာမ္သာသနာႏွင့္ပတ္သက္၍ တင္ျပ ပို႔ခ်ေရးတာဝန္ကို မိမိကိုယ္တိုင္က တိက်မွန္ကန္ေသာ မြတ္စလင္မ္တစ္ဦး အျဖစ္ ပံုစံမျပသႏိုင္သေ႔႐ြ ယင္းတာဝန္ကိုထမ္းေဆာင္ရန္မလြယ္ကူပါ။
ဒအ္ဝဟ္ႏွင့္ မုစ္လင္မ္မဟုတ္သူမ်ား
အစၥလာမ္က ကမၻာႀကီးကိုေရာ လူသားထုတစ္ရပ္လံုးကိုပါ လူမႈစာရိတၲပ်ိဳးေထာင္ေရးအတြက္ ႀကိဳးပမ္းရာဝတၳဳအျဖစ္သတ္မွတ္သည္။ လူတိုင္းသည္ သစၥာ႐ွိမႈ၊ တရားမွ်တမႈႏွင့္ ညီရင္းအစ္ကိုဝါဒကို စြဲကိုင္ ထားသည္။ အစၥလာမ္က လူသည္ ပင္ကိုယ္သဘာဝအရကိုက တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္သည္ဟူေသာ အခ်က္ကို ဆန္႔က်င္သည္။ လူ႕အစုအေဝးတစ္ခု တိုးတက္သည္မတိုးတက္သည္ဆိုသည္မွာ ထိုလူ႕အစဳအေဝးအတြင္း၌ မဴတည္သည္။
မိမိယံုၾကည္ကိုးကြယ္ေသာ ဘာသာတရားကို မိမိကိုယ္တိုင္ ခိုင္မာစြာနားလည္ၿပီး တစ္ပါးသူမ်ား နားလည္သေဘာေပါက္ေစရန္လည္း ဂဃနဏ႐ွင္းျပႏိုင္ရေပမည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ ဘာသာတရားက ခြင့္ျပဳ သည္ကို ခြင့္မျပဳသေယာင္အယူသည္းျခင္း၊ ဘာသာတရားက အမွန္တကယ္တားျမစ္ထားသည္ကို ခြင့္ျပဳ သေယာင္ ေပါ့တန္စည္းကမ္းပ်က္စြာ စားေသာက္ေနထိုင္ျခင္းမျပဳဘဲ စည္းကမ္း႐ွိေသာလူျဖစ္ရန္လိုသည္။ အခ်ိဳ႕ေသာသူမ်ားသည္ အစၥလာမ့္ပညတ္ခ်က္မ်ားကို တင္းၾကပ္လြန္းသည္ဟုထင္သူမ်ား႐ွိၾကသည္။ အမွန္မွာ ဤသို႔မဟုတ္ေပ။ အစၥလာမ္ သာသနာသည္ အလြန္ပင္လြယ္ကူလွေသာ ဘဝတည္ေဆာက္မႈလမ္းစဥ္ သာသနာပင္ျဖစ္သည္။ 'သာသနာအတြင္း၌ အတင္းအဓမၼ အႏိုင္အထက္အလ်ဥ္းမျပဳရ'ဟု က်မ္းေတာ္ျမတ္ ကုရ္အာန္ (၂း၂၅၆)တြင္ေဖာ္ျပထားသည္။ ထို႔ျပင္ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္ (၂း၁၈၅)တြင္ 'အလႅာဟ္ အ႐ွင္ျမတ္သည္ အသင္တို႔အဖို႔ လြယ္ကူမႈကို လိုလားေတာ္မူသည္၊ အသင္တို႔အဖို႔ ခက္ခဲမႈကိုကား လိုလားေတာ္ မမူေခ်'ဟုပါ႐ွိရာ အစၥလာမ္၏ ပညတ္ခ်က္မ်ားသည္ တင္းၾကပ္မႈ၊ ခက္ခဲမႈမ႐ွိဘဲ လူတို႔လိုက္နာႏိုင္ေသာ က်င့္စဥ္မ်ားသာျဖစ္ေပသည္။ ဆြလာသ္၊ ဆြီယာမ္(႐ိုဇာ)၊ ဇကားသ္၊ ဟဂ်္တို႔သည္ လူသားကိုတိုးတက္ေအာင္ ေလ့က်င့္ေပးေသာ တရားမ်ားသာျဖစ္သည္။ တမန္ေတာ္ျမတ္(ဆြ)သခင္သည္ ကုရ္အာန္က်မ္းေတာ္ျမတ္၏ လမ္းညႊန္ခ်က္မ်ားအရ ဘဝတည္ေဆာက္ခဲ့သူျဖစ္သျဖင့္ တမန္ေတာ္ျမတ္၏ လူငယ္ဘဝမွ လူႀကီးဘဝထိ ႐ုန္းကန္လႈပ္႐ွားမႈအစုစုသည္ မြတ္စလင္မ္တို႔အဖို႔ စံနမူနာယူစရာမ်ားပင္ျဖစ္ေပသည္။ ကုရ္အာန္က်မ္းေတာ္ျမတ္ က တမန္ေတာ္ျမတ္အား နာခံလိုက္နာရန္ကို အတိအလင္းပညတ္ထားသည္။ ကိုယ္ေတာ္သည္ အျမင့္မားဆံုး ေသာ စံနမဴနာ႐ွင္ႏွင့္ အေကာင္းဆံုးေသာ စာရိတၲ႐ွင္ျဖစ္ပါသည္။ ကုရ္အာန္ကို အေကာင္းဆံုးဋီကာဖြင့္ဆို႐ွင္ ႏွင့္ လက္ေတြ႕သ႐ုပ္ေဖာ္ျပ႐ွင္လည္းျဖစ္ပါသည္။
အစၥလာမ္က လူမ်ိဳးေဒသစြဲမ႐ွိပါ။ ဘာသာ သာသနာႀကီးမ်ားသြန္သင္ၾကေသာ ကမၻာ့ေက်းဇူး႐ွင္ ႀကီးမ်ားကို အသိအမွတ္ျပဳသည္။ ယံုၾကည္ေလးစား သဒၶါတရားထားရန္၊ ေမတၲာပို႔ရန္သြန္သင္သည္။ လူမ်ိဳးတိုင္းတြင္ နဗီဟာဒီ ပြင့္ခဲ့ေၾကာင္း ယင္းလူ႕အဖြဲ႕အစည္း႐ွိ ေကာင္းသည့္အခ်က္မ်ားေတြ႕ရျခင္း ျဖင့္သိႏိုင္သည္။ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္တြင္ ေကာင္းေသာသင္ျပခ်က္အားလံုးကို အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္ထံမွ လာသည္ဟုဆိုသည္။ လူမ်ိဳးတိုင္းမွ ေကာင္းေသာအခ်က္ မ်ားသည္ ဘိုးဘြားဘီဘင္တို႔ထဲမွ တရားဓမၼလမ္းညႊန္ နဗီ၊ ရစူလ္၊ ဟာဒီ၊ ဝလီ တို႔၏ သြန္သင္ခ်က္မ်ားျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အစၥလာမ္က ဘယ္လူမ်ိဳးကိုမွ အထင္မေသးရပါ။ အားလံုးေသာ လူမ်ိဳးမ်ားသည္ နဗီ၊ ဟာဒီ တို႔၏ လူမ်ိဳးမ်ားျဖစ္ၾကသည္။
အစၥလာမ့္ရည္မွန္းခ်က္ပန္းတိုင္မွာ ကမၻာေပၚတြင္ လူ႕အဖြဲ႕အစည္းတစ္ရပ္လံုးက ဘာသာေရး ကိုင္း႐ိႈင္းၿပီး ကုိယ္က်င့္သီလေကာင္းမြန္သည့္ လူေတာ္လူေကာင္းမ်ားထြန္းကားရာ လူ႕ေဘာင္ႀကီးျဖစ္လာ ရန္ပင္။ ဤသည္မွာ ယဥ္ေက်းမႈ၏အထြတ္အထိပ္၊ လူ႕အဖြဲ႕အစည္း၏ ေကာင္းခ်ီးမဂၤလာတရား ထြန္းကားရာ ျဖစ္ေပသည္။
ဘာသာေရးတြင္ အတင္းအၾကပ္မလုပ္ရဟု ပညတ္ထားပါသည္။ အတင္းအၾကပ္ဆိုသည့္အထဲတြင္ တိုက္႐ိုက္ ျဖစ္ေစ၊ သြယ္ဝိုက္၍ျဖစ္ေစ သိစိတ္ကိုေစစား၍ျဖစ္ေစ၊ မသိစိတ္ကိုေစစား၍ျဖစ္ေစ၊ အႏုနည္းႏွင့္ ျမႇဴဆြယ္ေခ်ာ့ယူ၍ျဖစ္ေစ ႐ုပ္ဝတၳဳလာဘ္လာဘေပး၍ျဖစ္ေစ မည္သည့္နည္းႏွင့္မွ် သာသနာအတြင္းသို႔ သြတ္သြင္းျခင္းမျပဳရပါ။ သာသနာကို ျပန္႔ပြားေအာင္၊ တိုးတက္ေအာင္၊ စည္ပင္ေအာင္လုပ္ေဆာင္ရာတြင္ လိမၼာယဥ္ေက်းစြာျဖင့္ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕စြာျဖင့္ လူသားမ်ား၏ စိတ္မေနာအာ႐ံုကို လွပစြာျဖင့္တင္ျပၿပီးသည့္ အခါမွ ဘဝင္က်လာရန္ သာသနာအတြင္း ဖိတ္ေခၚရမည္။ ဖိတ္ေခၚတင္ျပခ်က္မ်ားကို လက္ခံခ်င္သူ လက္ခံ၍၊ လက္မခံႏိုင္သည့္သူ ျငင္းပယ္ႏိဳင္ေပသည္။
အစၥလာမ့္အေတြးအေခၚအရ အျပဳခံရျခင္း႐ွိလွ်င္ ထိုအရာကို ျပဳသူ႐ွိရမည္။ အ႐ိုက္ခံရသူ႐ွိလွ်င္ ႐ိုက္သူ႐ွိရမည္။ အိမ္(အေဆာက္အအံု)႐ွိလွ်င္ ေဆာက္လုပ္သူ႐ွိရမည္။ စားပြဲ႐ွိလွ်င္ ထိုစားပြဲကိုျပဳလုပ္သူ႐ွိရမည္။ ဝယ္သူ႐ွိလွ်င္ ေရာင္းသူ ႐ွိရမည္။ မိုး၊ ေျမ၊ ေန၊ လ၊ နကၡတ္တာရာ အစ႐ွိေသာ ကမၻာေလာကႀကီးသည္လည္း အျပဳခံျဖစ္၍ ျပဳသူမုခ်႐ွိရမည္။ ထူးျခားဆန္းျပားေသာ ထိုကမၻာေလာကႀကီးကို ျပဳႏိုင္သူသည္ ပင္ ထိုကမၻာေလာကႀကီးကို ပိုင္ဆိုင္အုပ္စိုးသူျဖစ္ရမည္။ ကမၻာေလာကႀကီးတြင္႐ွိေသာ ပထဝီ၊ အာေပါ၊ ေတေဇာ၊ ဝါေယာတည္းဟူေသာ ေျမ၊ ေရ၊ ေလ၊ မီး ဓါတ္ႀကီးေလးပါးမ႐ွိလွ်င္ သက္႐ွိသတၲဝါမ်ားပင္ မ႐ွိႏိုင္။ ယင္းသို႔အေရးႀကီးေသာ ဓါတ္ႀကီးေလးပါးလည္း အျပဳခံျဖစ္ရာ ျပဳသူ႐ွိရမည္။ ကမၻာေလာကႀကီးႏွင့္ ဓါတ္ႀကီးေလးပါးသည္ အျပဳခံျဖစ္ရာ ျပဳသူပိုင္ဆိုင္သူ႐ွိရမည္။ အေဆာက္အအံုတစ္ခုကိုေဆာက္လုပ္ ၿပီးလွ်င္ အေဆာက္အအံုပိုင္႐ွင္သည္ မိမိအေဆာက္အအံု ျပင္ဆင္မြမ္းမံရာတြင္ သူ႔ေနရာႏွင့္သူ ၾကည့္ေပ်ာ္႐ႈေပ်ာ္ ေနေပ်ာ္ျဖစ္ေစရန္၊ တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ျဖစ္ေစရန္ စီစဥ္ေနရာခ်ထားေပမည္။ ယင္းသို႔ ေနသားတက်ျဖစ္ ေစရန္ ပိုင္႐ွင္ကထိန္းသိမ္းႀကီးၾကပ္ စီမံေပးၾကရသည္မွာ ဓမၼတာျဖစ္သည္။ ထိုသို႔အေဆာက္အအံုတစ္ခုကို ေဆာက္လုပ္ၿပီး ေနသားတက်ျဖစ္ေအာင္ စီမံေနရာခ်ေသာပိုင္႐ွင္႐ွိေနလွ်င္ ကြ်ႏု္ပ္တို႔ေနထိုင္ရာကမၻာ ေလာကႀကီး(ဓါတ္ႀကီးေလးပါး) အပါအဝင္ကို ျပဳသူ ပိုင္စိုးသူ႐ွိရမည္သာမဟုတ္ပါေလာ။ ယင္းျပဳသူ ပိုင္စိုးသူသည္ အစၥလာမ့္အေတြးအေခၚအရ တစ္ဆူတည္းေသာတန္ခိုးေတာ္႐ွင္ (အလႅာဟ္)ပင္ျဖစ္သည္။ တစ္ဆူ တည္းေသာအလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္ကိုယံုၾကည္၍ တမန္ေတာ္မုဟမၼဒ္(ဆြ)သခင္အား အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ ေနာက္ဆံုးတမန္ေတာ္အျဖစ္ ယံုၾကည္လက္ခံသူသည္ အစၥလာမ္ဘာသာဝင္ျဖစ္သည္။ အစၥလာမ္ဘာသာ ယံုၾကည္ကိုးကြယ္သူကို မြတ္စလင္မ္ဟုေခၚသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မြတ္စလင္မ္သည္ ဘာသာ၏အမည္မဟုတ္ဘဲ အစၥလာမ္ဘာသာသက္ဝင္ယံုၾကည္ေသာ မည္သူ႕ကိုမဆိုေခၚေသာအမည္ျဖစ္သည္။
အစၥလာမ္ဘာသာဝင္တို႔၏ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္သည္ လူသားတစ္ရပ္လံုး၏ ယဥ္ေက်းမႈ တိုးတက္ေရးအတြက္ က်ေရာက္လာေသာ လမ္းညႊန္ခ်က္တရားျဖစ္ပါသည္။ သို႔ျဖစ္ရာ လူသားတို႔တစ္ရပ္လံုး သိျမင္အပ္ေသာ အလႅာဟ္ အ႐ွင္ျမတ္၏ ျမင့္ျမတ္မႈကိုေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။ ဤသို႔ေဖာ္ျပရာတြင္ ေစာဒက မ်ားကို ထည့္သြင္းေဖာ္ျပျခင္း မ႐ွိပါ။ အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ အစ္မဟ္နာမေတာ္မ်ားႏွင့္ ဆြီဖသ္ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကိုေဖာ္ျပရာတြင္ ဖန္ဆင္းမႈ ႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ မ်က္စိျဖင့္ျမင္ေတြ႕လာေအာင္ ဥပမာမ်ားျဖင့္ ေဖာ္ျပထားသည္။ ပထဝီေျမႀကီးႏွင့္ ၿဂိဳဟ္နကၡတ္ တာရာကိုဖန္ဆင္းမႈ၊ တိမ္မ်ားမွတဆင့္မိုး႐ြာသြန္းေစမႈ၊ ေျမႀကီးအတြင္းမွ ေရပန္းထြက္မႈ၊ သစ္သီးဝလံ စားေရ ရိကၡာမ်ားကို စိုက္ပ်ိဳးျဖစ္ထြန္းလာမႈ၊ ယင္းသဘာဝေလာကႀကီးကို အလႅာဟ္အ႐ွင္ျမတ္၏ လမ္းညႊန္အမိန္႔ေပးမႈမ်ား၊ လဴတို႔၏ဒဳကၡေတြ႕ျမင္ရခ်ိန္တြင္ စိတ္တြင္း ျဖစ္ေပၚလာေသာ အလႅာဟ္သိစိတ္ စသည္ျဖင့္ အသြင္အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ႐ွင္းလင္းထားပါသည္။
အစၥလာမ့္ဘဝတည္ေဆာက္မႈသည္ ကမၻာ့လူသားအားလံုး၏ စြမ္းရည္မ်ားကို အျမင့္ဆံုးဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ ေစသည္။ ယေန႔ကမၻာ၏ ပကတိအေျခအေနတို႔ကို သိ႐ွိေစရန္ ကမၻာ့ကုလသမၼဂၢ၊ ကမၻာ့က်န္းမာေရးအဖြဲ႕၊ ကမၻာ့စားနပ္ရိကၡာအဖြဲ႕၊ ကမၻာ့ကေလးမ်ား ရန္ပံုေငြအဖြဲ႕၊ ေျမာက္အတၲလႏၱိတ္စာခ်ဳပ္ႏိုင္ငံမ်ား အစ႐ွိသည့္ ကမၻာ့အဖြဲ႕အစည္း အသီးသီး၏ လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္ အစၥလာမ္သာသနာဝင္မ်ားအတြက္ အလႅာဟ္ အ႐ွင္ျမတ္က ခ်ေပးေတာ္မဴထားေသာ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္၌ ႐ွင္းလင္းထား႐ွိၿပီးျဖစ္သည္။ တမန္ေတာ္ ျမတ္(ဆြ)ကိုယ္တိုင္လည္း စံျပလက္ေတြ႕ ေဖာ္ေဆာင္လိဳက္နာခဲ့ၿပီးျဖစ္ေပသည္။
ယေန႔ကမၻာတြင္ တရားမွ်တမႈကို အဓိကထားေဆာင္႐ြက္ေနေပသည္။ အစၥလာမ္သာသနာတြင္ တရားမွ်တျခင္းႏွင့္ပတ္သက္၍ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကဳရ္အာန္ (၁၆း၉၀)တြင္ အတိအလင္းေဖာ္ျပပါ႐ွိေလသည္။
လူသားခ်င္းစာနာမႈႏွင့္ပတ္သက္၍ အေကာင္အထည္ေဖာ္လုပ္ေဆာင္ခ်က္မ်ားသည္လည္း အစၥလာမ္သာသနာ၏ က်မ္းေတာ္ျမတ္ကဳရ္အာန္က လမ္းၫႊန္မႈႏွင့္ ထပ္တူထပ္မွ်ညီေနေပသည္။
ယေန႔ကမၻာ့လူသားတို႔လုပ္ေဆာင္ေနၾကသည့္ ဘဝတည္ေဆာက္မႈစနစ္မ်ား သည္ က်မ္းေတာ္ျမတ္ ကုရ္အာန္တြင္ အတိအလင္းပါ႐ွိခဲ့ၿပီးျဖစ္သည္။ ဥပမာ - ေမြးကင္းစ ကေလးငယ္မ်ားမိခင္ႏို႔တိုက္ေကြ်းရန္ အေရးပါပံု၊ ကမၻာ့လူသားအားလံုးသည္ အိမ္ေထာင္စုႀကီးျဖစ္သည္ဟူေသာအဆိုျပဳခ်က္၊ ယဥ္ေက်းမႈ၊ စားဝတ္ေနမႈ၊ လြတ္လပ္မႈ၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရး၊ ၿငိမ္းခ်မ္းေရး၊ တရားဥပေဒေရးရာ၊ အမ်ိဳးသမီးမ်ား၏ အခြင့္အေရး၊ ေယာက်ာ္းႏွင့္ မိန္းမတန္းတူျဖစ္သည္ဟူေသာအဆိုျပဳခ်က္၊ ဝိဇၨာသိပၸံပညာရပ္မ်ား၊ ကေလးသူငယ္မ်ား ေစာင့္ေ႐ွာက္မႈ၊ မိဘႏွင့္ သားသမီးဆက္ဆံေရး၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ စီးပြားေရး၊ လူမႈေပါင္းသင္း ဆက္ဆံေရး စသည္တို႔ျဖစ္သည္။ ေမြးကင္းစကေလးငယ္မ်ားမိခင္ႏို႔တိုက္ေကြ်းရန္အေရးပါေၾကာင္းကို က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရ္အာန္ (၂၈း၇) တြင္ အတိအလင္းပါ႐ွိေလသည္။ ကမၻာ့လူသားအားလံုးသည္ အိမ္ေထာင္စု ႀကီးျဖစ္သည္ဟူေသာ သုေတသီမ်ား၏ အဆိုျပဳခ်က္မွာလည္း က်မ္းေတာ္ျမတ္ကုရန္အာန္ (၂း၂၁၃)ႏွင့္ (၁၇း၇၀)တို႔တြင္ လည္းေကာင္း ေဖာ္ျပပါ႐ွိေလသည္။ ဤသည္တို႔ကိုၾကည့္ျခင္းအားပင္ အစၥလာမ္သည္ လူမႈဘဝတည္ေဆာက္မႈလမ္းစဥ္၊ ဘဝအလွတရားလမ္းစဥ္ျဖစ္ေၾကာင္း ထင္႐ွားေပၚလြင္ေနေပသည္။ ဤကဲ့သို႔ေသာအစၥလာမ္၏လမ္းစဥ္ကိုသိ႐ွိၿပီးေနာက္ ကမၻာအႏွံ႔တြင္ ေတြးေခၚရဲၾကၿပီး မိ႐ိုးဖလာအယူအဆ မ်ားကို လြန္ဆန္ၿပီး သစၥာအမွန္ကို ႐ွာေဖြလာၾကသည့္ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ အစၥလာမ္၏အမွန္တရားမ်ားႏွင့္ ထိေတြ႕သြားၿပီး ေအးခ်မ္းသာယာသည့္ အစၥလာမ္သာသနာကို ခိုလံႈသြားၾကသည့္ ပဳဂၢိဳလ္အေျမာက္အမ်ား ႐ွိေနၿပီျဖစ္သည္။
၂၀ဝ၁-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ (၁၁)ရက္ ေနာက္ပိုင္းႏွင့္ ၂၀ဝ၃-ခုႏွစ္ မတ္လ (၂၀)ရက္ေနာက္ပိုင္း တြင္ ကမၻာ့လူသားတို႔သည္ အစၥလာမ္သာသနာကို ပိုမိုစိတ္ဝင္စားလာၾကသည္။ တစ္ေန႔တစ္ေန႔လည္း အစၥလာမ္သာသနာကို သက္ဝင္ယံုၾကည္သဴမ်ားလည္း ပိုမိုမ်ားျပားလာသည္။ ၂၀ဝ၁-ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ေနာက္ပိုင္း ကမၻာ့ အေရာင္းရဆံုးစာအုပ္စာရင္းတြင္ က်မ္းျမတ္ကုရ္အာန္သည္ ထိပ္ဆံုး၌႐ွိေနၿပီျဖစ္ေလသည္။